Verona

Plaatsen > Verona

Verona is een stad in Noord-Italië, en is hoofdstad van de gelijknamige provincie in de regio Veneto. Een historische stad, de stad van Romeo en Julia, het tragische verhaal van twee jonggeliefden, dat iedere zomer wordt opgevoerd in het openluchttheater, Teatro Romano en waarvan het verhaal is geschreven door William Shakespeare. Nog een ander spektakel in de zomer is de opera Aïda van Verdi dat wordt opgevoerd in de Arena van half juli tot en met half augustus. De stad ligt ten oosten van Milaan, ten westen van Venetië en ten westnoordwesten van Padua. In 2001 had de stad 243.500 inwoners.

Verona, dat haar oude naam bewaard heeft, kwam onder de Romeinen (vanaf 89 v. Chr.) tot bloei. Het amfitheater en andere bouwwerken zijn hiervan nog de stille getuigen. In de 6de eeuw maakte de koning van de Oostgoten, Theodorik, de stad tot zijn residentie naast Pavia en Ravenna. Van de Frankische heersers had hier de zoon van Karel de Grote, Pepijn, zijn zetel als koning van Italië. Later beheersten ook de Duitse keizers, Saksen en Hohenstaufen, van hieruit Noord-Italië. Vanaf het midden van de 13de eeuw was de stad in handen van het Ghibellijnse vorstengeslacht Della Scala (Ital.: ‘Scaligeri’; in 1387 werden zij verdrongen door de Visconti. In 1405 kwam de stad aan de republiek Venetië. In de Oostenrijkse tijd (1814-1866) werd Verona versterkt en vormde samen met Peschiera, Mantua en Legnago een beroemde versterkte vierhoek (‘quadrilateral’).

 

Veel transport van goederen gaat door Verona heen, door een gunstige ligging ten opzichte van Centraal-Europa, aan de Brenner weg, waar de Adige van de Alpen de Noorditaliaanse laagvlakte in stroomt. Het belangrijkste deel van de stad is gelegen op het voorgebergte van de Monti Lessini, omsloten door een bocht van de rivier, waarover tien bruggen naar de andere stadsdelen leiden, zoals de Ponte Catena, de Ponte Risorgimento, de Ponte Scaligero, de Ponte Vittoria, de Ponte Garibaldi, de Ponte Nuovo, de Ponte Navi en de Ponte Aleardi. Verona is de grootste stad van het Venetiaanse vasteland (‘Terra ferma’), rijk aan kunstmonumenten, schilderachtige straten en pleinen.

Van belang is de handel, vooral in groente en fruit, afkomstig uit de provincie Verona. Verona ligt aan de grote doorgangsweg naar Oostenrijk en Duitsland.

Het Gardameer een belangrijke Italiaanse trekpleister voor toeristen, ligt op ongeveer 30 kilometer van Verona.

De beschermheilige van Verona is St. Zeno. Dit was een heilige uit de 4e eeuw n.Chr. Al in de Romeinse tijd was de stad belangrijk, mogelijk stond zij eerder al onder Etruskische invloed.

Een groen pigment dat onder meer bij Verona wordt gewonnen, de zogenaamde Groene aarde of terre verte, wordt al sinds de oudheid gebruikt bij de vervaardiging van Fresco’s.

In 1239 overstroomde de stad, waarna zij herbouwd werd.

Bezienswaardigheden in en rondom Verona
Het centrum van de oude stad wordt gevormd door de langgerekte Piazza Erbe, het oude forum (nu groente en fruitmarkt), een van de meest schilderachtige pleinen van Italië. In het midden het Capitello, een op vier zuilen rustend baldakijn (16de eeuw), eens de plaats waar de signori en podestà werden gekozen. Meer naar het noorden de marktfontein (1368), met de ‘ Madonna Verona’, een gedeeltelijk antiek marmeren beeld. De Colonna di San Marco, een marmeren zuil met een leeuw, helemaal in het noorden van het plein, is het waarmerk van de Venetiaanse heerschappij. In de noordoosthoek het Casa Mazzanti, oorspronkelijk een paleis van de Scaliger, net als veel andere huizen in Verona met fresco’s uit de renaissancetijd versierd. Aan de noordzijde van het plein het barokpaleis, Palazzo Mafféi (1668); links ervan de in 1 370 opgerichte Torre del Gardello. H. et Casa dei Mercanti, op de hoek van de Via Pellicciai, werd in 1878 naar voorbeeld van het oude huis uit 1301 opnieuw opgetrokken.

Links van de stadstoren loopt de Arco della Costa naar de door paleizen omsloten Piazza dei Signori, een benaming die betrekking heeft op de Scaliger; op het plein een monument voor Dante (uit 1865). Aan de zuidkant het Palazzo della Ragione, het stadhuis dat dateert uit 1193 maar later grondig is verbouwd, met renaissance façade uit 1524; op de binnenplaats een gotische vrijstaande trap (1446-1450) en de ingang tot de Torre dei Lamberti. Door een arcade verbonden met het stadhuis en naast een met tinnen bekroonde toren, het gerechtshof; dit voormalige ‘Palazzo del Capitano’ werd in 1530-1531 gebouwd, met een renaissance portaal van Sanmicheli. Aan de oostkant van het plein het Palazzo del Governo (prefettura), dat net als het Palazzo del Capitano oorspronkelijk een kasteel van de Scaliger was; in de 16de eeuw verbouwd (portaal door Mich. Sanmicheli; 1532). Aan de noordkant de Loggia del Consiglio, een van de mooiste bouwwerken van de vroege renaissance, in 1486-1493 gebouwd door Giov. en Bart. Sanmicheli met standbeelden van beroemde Romeinen .

De doorgang tussen de prefettura en de tribunale komt uit bij de kerk Santa Maria Antica, met Romaanse campanile. Ernaast liggen de grootse, gotische grafmonumenten van de Scaliger (Arche Scaligere). De ladder (scala), het familiewapen van de Scaliger, is een steeds terugkerend ornament in het ijzeren hekwerk. Boven de kerkdeur de graftombe en het ruiterstandbeeld van Can Grande I (t 1329); links tegen de muur het graf van Giovanni (1359) en van Mastino I (1277). Binnen een hekwerk de door een baldakijn overdekte graven en ruiterstandbeelden van Mastino II (1351 ) en Can Signorio 1375).

Meer naar het noorden, aan het eind van de Corso Sant’ Anastasiat aan de Adige staat de gotische dominicanenkerk Sant’ Anastasia, een baksteenbouw uit 1290-1323 en 1422-1481, met prachtig interieur (mooie altaren, fresco’s, grafmonument door Giov. di Bartolo etc.). Hiervandaan gaat men in noordwestelijke richting naar de dom, een Romaanse basiliek uit de 12de eeuw met gotisch schip (15de eeuw). Ernaast een door Sanmicheli ontworpen, in 1927 voltooide klokketoren op Romaanse basis. Tegen het mooie hoofdportaal van de dom twee paladijnen van Karel de Grote (Roeland en Olivier) (ca. 1139-1153). In de kerk bij het eerste altaar links de ‘Mariahemelvaart’ door Titiaan (ca. 1525); aan het eind van het rechter zijschip het gotische grafmonument van de heilige Agatha (uit 1353) in renaissance omlijsting (1508). Links van de dom een Romaanse kloostergang (1123) met een mozaïekvloer van een lager gelegen, vroegchristelijke kerk.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *