Rome

Plaatsen > Rome Rome is de hoofdstad van Italië en het bevat het Vaticaan, een onafhankelijke ministaat die het hoofdkwartier van de Katholieke kerk huisvest.

Door Rome stroomt de rivier de Tiber. Rome is oorspronkelijk gebouwd op zeven heuvels: Palatijn, Aventijn, Capitool, Quirinaal, Viminaal, Esquilijn, Coelius.

Geschiedenis en Legendes
Rome werd volgens een beroemde legende gesticht door de tweeling Romulus en Remus, op 21 april 753 v. Chr. tussen 8:00 en 9:00 uur ‘s morgens. De legende is oorspronkelijk afkomstig van de Romeinse schrijver Marcus Terentius Varro (116-27 v. Chr.). De vroegste geschiedenis is voor een deel in nevelen gehuld. In navolging van de Ilias en Odyssee werd er in opdracht van Keizer Augustus door de dichter Vergilius en de historicus Livius een epos over geschreven.

De legende begint bij de Trojaanse oorlog. Aeneas en zijn zoon vluchtten weg uit het brandende Troje om, zoals de goden hem op hadden gedragen, een nieuw rijk te stichten. Na jarenlang rondzwerven op zee kwamen ze aan in Carthago. Aeneas werd verliefd op Dido, de koningin van Carthago. De goden werden woedend toen ze hoorden dat Aeneas in Carthago bij Dido wilde blijven. Uiteindelijk vertrokken Aeneas en zijn zoon en stichtten de stad Alba Longa. Hij kreeg hier ook een paar zonen. Een jongere broer kwam aan de macht. Deze kreeg een dochter, Rhea Silva. Deze werd verkracht door de oorlogsgod Mars. Dit was voor haar een doodzonde omdat ze een Vestaalse maagd was (Vestaalse maagden moesten maagd blijven). Ze baarde een tweeling en die legde ze in een rieten mandje in de rivier. De tweeling werd gevonden door een wolvin die hen zoogde. Na enige tijd werden ze gevonden door een herder die hen verder opvoedde alsof het zijn eigen zonen waren. Wanneer ze volwassen waren trokken ze naar zeven heuvelen bij de Tiber. Om te weten welke naam de stad moest dragen en of het wel de juiste plaats was, ging elk, samen met een priester, een eigen heuvel op om een sein van de goden te krijgen. Remus zag zes raven en vond dit een geweldig sein. Hij rende naar beneden om tegen iedereen te zeggen wat hij had gezien. Volgens hem moest de stad Reme worden genoemd. Romulus kwam weliswaar later naar beneden maar hij had wel twaalf raven gezien. Hij vond daardoor dat de stad Rome genoemd moest worden. Ze begonnen een heftige ruzie. Romulus sloeg Remus dood. Rome werd de naam en Romulus de eerste koning. Volgens de legende zouden er nog zes volgen. Tarquinius Superbus zou hiervan de laatste zijn.

Een andere mogelijkheid wordt geboden in een artikel uit het Romeinse dagblad Il Messaggero van 5 mei 2003: In een teruggevonden fragment van de hand van Stesichorus van Himnera (638-555 v. Chr.) beschrijft deze de Grieks-Siciliaanse dichter-schrijver hoe een vrouw, Roma genoemd, met haar Trojaanse vloot en een groep metgezellen uit haar door oorlog verscheurde Troje wegvlucht. Na omzwervingen bereiken zij een plek die zo aangenaam is dat zij besluiten te blijven. Roma laat de schepen verbranden en de groep sticht een stad die zij naar hun aanvoerster noemen. De Griekse schrijver en historicus Dionysius van Halicarnassus die omstreeks de tweede helft van de 1ste eeuw v. Chr. leefde, schreef ook over deze historische vrouw maar noemde haar Rhome hetgeen macht betekent.

Er was mogelijk een aantal koningen (Reges) aan het begin van de Romeinse geschiedenis, maar waarschijnlijk waren dit zetbazen van de naburige Etrusken die de bewoners van Latium overheersten. De Romeinen verjoegen deze overheersers (en leermeesters) en stichtten een staat die zij zelf een Res Publica (openbare zaak) noemden. In plaats van een koning kregen twee jaarlijks gekozen consuls de macht. Verder was er een raad, de Senaat, waar de belangrijke beslissingen genomen werden en een aantal andere belangrijke hoge ambtenaren zoals censors en volkstribunen, ieder met hun eigen rechten en plichten die vastgelegd waren in de wet (Lex).

Bezienswaardigheden

Vaticaanstad
Vaticaanstad is een deel van Rome die we afzonderlijk beschreven hebben

Colosseum
Het Colosseum is een groot ovaalvormig theater uit de Romeinse tijd in Rome. De eigenlijke naam luidt ‘Amphitheatrum Flavium’, dus eigenlijk is het een amfitheater.

Het colosseum werd gebouwd door de zogenaamde Flavische keizers werd er aan begonnen door Vespasianus in 72 en ingewijd door Titus in 80. Diens opvolger Domitianus voegde er nog een verdieping aan toe benevens een aantal gangen en vertrekken onder de arena, die nu zichtbaar zijn. Aangezien het immense bouwwerk grote fundamenten vereiste verrees het op de plaats van een drooggelegd ovaal-vormig meertje omdat de keuze voor die locatie enorm veel grondverzet uitspaarde. Vespasianus’ amfitheater was het beroemdste in de Romeinse wereld. Het werd bekend als Amphitheatrum Flavium – afgeleid van Flavius, de familienaam van Vespasianus en Titus. Tegenwoordig is het theater betere bekend als Colosseum. Deze naam stamt uit een volksliedje dat door Beda in de 8ste eeuw werd aangehaald: waarschijnlijk sloeg de naam op de afmetingen van het gebouw en niet op het beeld van Nero dat in de buurt stond, wat men ook vaak beweert.

Afmeting en vorm
Het ovale grondvlak meet (over de assen gemeten) 188 bij 156 meter en de hoogte van de gevel is 48,50 meter. De buitenmuur heeft drie rijen van 80 bogen, die telkens gescheiden worden door halfzuilen (pilasters), beneden met Dorische, in het midden met Ionische en boven met Corinthische kapitelen. Ook de bovenverdieping (die merendeels gesloten is) heeft Korintische pilasters. Er was plaats voor 50.000 toeschouwers.

Voorstellingen
Waarschijnlijk werden in de jaren, kort na de voltooiing gevechten tussen schepen georganiseerd. Daartoe werd het colosseum gevuld met vele miljoenen liters water die werden aangevoerd via speciaal aangelegde kanalen. De bodem van het colosseum was om die reden voorzien van een speciale waterdichte laag.

Berucht in het Colosseum waren de kampgevechten tussen gladiatoren die elkaar fel bestreden (vaak was de verliezer ten dode opgeschreven).Een ander onderdeel van de ‘festiviteiten’ waren executies van slaven en vrijen waarbij als inspiratiebron vaak gebruik werd gemaakt van verhalen uit de Griekse mythologie om het ‘spannend’ te maken voor het publiek. Ook werden hier door latere keizers tijdens christenvervolgingen roofdieren op Christenen losgelaten. (damnatio ad bestia). Er ontstond steeds meer verzet tegen de spelen. Zelfs een enkele keizer, zoals Marcus Aurelius, was tegen de spelen, maar hij kon ze niet zonder meer afschaffen. Het Colosseum werd uiteindelijk toch gesloten door keizer Honorius in 404 nadat een monnik, die bij een strijd tussen gladiatoren tussenbeide wilde komen, door het publiek werd verscheurd.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *